پشت پرده

در این مطلب نکات مهم و اطلاعات مرتبط با این موضوع را مرور می‌کنیم.

درونگرا که باشی، مسلما تودار هم هستی. دوست نداری درباره احساساتت و حال و هوایت صحبت کنی به خصوص اگر بدانی کسی نیست که درکت کند. اما هرچقدر هم درونگرا باشی، بالاخره دوست داری یک جوری حس و حالت را بیرون بریزی. حتی شده فقط برای خودت. می توانی بنویسی، یا موزیک گوش کنی یا نقاشی بکشی یا...بالاخره یک راهی پیدا می کنی. یکی از راه هایی که همیشه به من آرامش زیادی می دهد این است که تصویر والپیپرم یا پروفایلم یا هرفضای مجازی که به صورتی متعلق به من است، با حس و حالم جور باشد. اصلا اگر تصویر مناسب نباشد کلافه می شوم. عصبی می شوم. شده ساعت ها سرچ می کنم تا تصویری پیدا کنم که دقیقا همان حسی را منتقل کند که می خواهم.

هفته پیش اولین برف را که دیدم، تم زمستان 92 را خیلی هول هولکی برای لینکس تنظیم کردم. یک لینکس زمستانی با فضای سفید و آبی...و الآن که محو شده بودم در تصاویر برفی زیبای اسلاید شو، یاد حس و حال ام در 92 افتادم...که چقدر...چقدر تغییر ایجاد شده...چقدر همه چیز عوض شده...چقدر...

خیلی وقت بود می خواستم بنویسم. از مهر تا به حال. از اینکه چقدر حس و حالم عوض شده. از اینکه خوشحالم. از اینکه ناراحتم. از اینکه چقدر ناگهان همه چیز عوض می شود.

مثل تصاویر پروفایل. مثل تصاویر اسلاید شو.

مثل برفی که تا نگاه کنی آب می شود...